Ο Κώστας Άγας γεννήθηκε το 1970 στην Αθήνα. Κι επειδή στο σπίτι που μεγάλωσε υπήρχαν παντού μουσικά όργανα [πιάνο, το οποίο έπαιζε η μητέρα του, μαντολίνο και μπουζούκι που έπαιζε ο πατέρας του], από πολύ μικρή ηλικία άρχισε να ενδιαφέρεται για την εκμάθηση μουσικού οργάνου. Τελικά, ως μαθητής Γυμνασίου, κατέληξε στο μπουζούκι, στην εκμάθηση του οποίου είναι αυτοδίδακτος. Άλλωστε, έχει πολύ καλό «μουσικό αυτί» και μπορεί να παίξει στο μπουζούκι οποιαδήποτε μελωδία ακούσει! Τα μουσικά του ακούσματα είναι κυρίως παλιά ρεμπέτικα, λαϊκά και έντεχνα των μεγάλων μας συνθετών, τα οποία αγαπά πολύ να παίζει στο μπουζούκι, αλλά και όλο το φάσμα της ροκ μουσικής, που είναι η άλλη μεγάλη του αγάπη [από το παλαιό ροκ και μπλουζ/ροκ των 60ς και 70ς μέχρι χέβι μέταλ των 80ς]! Και φυσικά λατρεύει τους «τραγουδοποιούς», αυτούς δηλαδή που τα κάνουν όλα μόνοι τους, και στίχους και μουσική και ερμηνεία: Και Έλληνες τραγουδοποιούς [Λοϊζο, πρώτο και καλύτερο, Σαββόπουλο, Θανάση Παπακωνσταντίνου κλπ] και ξένους τραγουδοποιούς [απόCat Stevens μέχρι τον πολύ αγαπημένο σύγχρονο Βρετανό τραγουδοποιό Richard Hawley]!
Τα πρώτα του τραγούδια άρχισε να τα γράφει στα φοιτητικά χρόνια του στη Θεσσαλονίκη γύρω στο 1991, έχοντας ως «ήρωες» των τραγουδιών συμφοιτητές και συμφοιτήτριές του! Αυτά τα «πρωτόλεια» τραγούδια τα έγραφε σε κασέτες, που ηχογραφούσε στο φοιτητικό του δωμάτιο με τη φωνή του και το μπουζούκι του, τις οποίες στη συνέχεια μοίραζε σε φίλους και γνωστούς! Την περίοδο 1996 – 1998 υπηρετούσε τη στρατιωτική θητεία του κάνοντας ατέλειωτες ώρες σκοπιάς [ιδίως «γερμανικά νούμερα»]! Και για να περνάνε ανώδυνα αυτές οι ατέλειωτες ώρες του «σκοπάνθρωπου», στριφογυρνούσαν συνεχώς στο μυαλό του κατά την ώρα της σκοπιάς ιδέες για μελωδίες, στίχους, θέματα τραγουδιών κλπ! Έτσι, όταν απολύθηκε απ’ το στρατό, εκτός από την αγωνία για επαγγελματική αποκατάσταση – η δουλειά του, απ’ την οποία βιοπορίζεται, δεν έχει καμία σχέση με μουσική – τον έπιασε άλλη μια «αγωνία» : Έπρεπε οπωσδήποτε να ηχογραφήσει το υλικό του – τα τραγούδια που «μαζεύτηκαν» τόσα χρόνια – σε δίσκο, έπρεπε οπωσδήποτε να βγάλει την προσωπική του δισκογραφική δουλειά! Και τελικά... ούτε που κατάλαβε ότι, ασκώντας τη δύσκολη και πολύ υπεύθυνη δουλειά απ’ την οποία βιοπορίζεται, έφτασε, εντέλει, σε σημείο να ηχογραφήσει εννέα (9) δισκογραφικές δουλειές! Αυτές, δε, τις δισκογραφικές δουλειές, σε δικούς του στίχους, μουσική και ενορχήστρωση, τις έβγαλε ο ίδιος, με δική του παραγωγή και δικά του έξοδα, και στη συνέχεια δεν τις προώθησε στο εμπόριο! Τις διακίνησε ο ίδιος, είτε ταχυδρομικώς είτε χέρι με χέρι, προσφέροντάς τες κυρίως ως δώρο, απρόβλεπτο και ανέλπιστο, όχι μόνο σε συγγενείς και φίλους, αλλά και σε αγνώστους.